Ќоштасќан жер

Жан жолдас, ђмытылмас ќоштасќан жер:
Сљздеріњ емес тіпті естен кетер.
Ќљзіње жас кеп толды, сђрыњ ќашып
Меп келіп; "Хош!" дегенде, "ќолыњды бер!"

Ѕрењдеп тђрдым сонда меніњ де љзім,
Тђрѓанда жасќа толып екі кљзіњ.
Кідіріп аяњдауѓа шыдай алмай
Жоќтай-аќ жџре бердім айтар сљзім.

"Есен-сау бол, жаным!.." деп ђстасып ќол,
Деѓенде: "Берсін алла амандыќ жол..."
Елжіреп іші бауырым, есім шыѓып,
Сол кезде дей беріппін: "хош бол, хош бол!.."

Дегенде: "мені ђмытпа, жан жолдасым!.."
Сџйенді тљоіме кеп сеніњ басыњ.
Сџюге ерінѓе ерін тиген шаќта,
Бетіме тамды-ау аќќан ыстыќ жасыњ.

Білмеймін, сол арада тђрдым наѓып,
Толѓанда жџреќ ќанѓа лџпіл ќаѓып?
"Есендік жазсын алла!" дегеніњде
Меруерттей екі ќљзден жасыњ аѓып,

"Хош ќалќам!" деп ќђшаќтап ќайѓырѓаныњ,
Мљлдіреп жасыњ тљгіп айрылѓаныњ,
Љлгенше естен кетпес кљзіњ сџртіп,
Майысып, ќарап маѓан ќайрылѓаныњ!