Анаѓа жауап
Амансыњ ба, байѓђс апа?
Деніњ саума, ѕп-еке!
Ќартайдыњ ба, болып ќапа?
Ѕжемдей боп Тѕп-екењ?

Ќалжырадым, саѓындым деп,
Елге ќайт деп жылайсыњ!
Ђмытќандай неѓылдым деп,
Тез хат сал, деп сђрайсыњ,

Апау, бђл не ќайѓыњ таѓы?
Неге сонша, ќапасыњ!
Балањ кайда жџрсе-даѓы,
Неге ђмытсын апасын!

Ѕлі еоімде мені талай,
Аш бауырыња басќаныњ,
Ђмтылады, айтшы ќалай,
Талай тамѓан жастарыњ.

Мені басып аш бауырыња,
Ыњыранушы ењ, ырѓаушы ењ.
Домалаушы ед жас бауырыња,
Ќасрет мђњын жырлаушы ењ.

Жадымда ѕлі мені тербеп,
Талай айтќан жырларыњ,
Жџрегіме ќатќан шер боп.
Ќасретіњніњ сырлары.

Сонда-аќ білгем талай сырды,
Сол заманныњ жалѓанын.
Ќасрет ќљріп жас љмірді,
Кљњіліњ сљніп ќалѓанын.

Сол уаќытта-аќ ѕр сљзіње,
Имандай-аќ нанѓанмын,
Маѓан шаќќан зар сљзіње,
Мен де ќџйіп жанѓанмын.

Шындап сџйѓен жанныњ сыйын
Сенен ѓана алѓанмын,
Кемшіліктіњ зарлы кџйін,
Сенен естіп ќанѓанмын.

Шын сџюді сенен кљріп,
Сенен ѓана білгенмін.
Кџлсењ, мен де саѓан еріп,
Ќуанѓаннан кџлгенмін.

Ауыр еді бђрын кџйіњ,
Бѕрін айтып тергенде,
Ырза боушы ењ, ѕжем џйі,
Ќымаран — шалап бергенде.

Кейде жѕне болмай шалап,
Џлкен џйде, Ѕжеде!
Отырушы ењ отка ќарап,
Болмай бидай кљже де.

Кемшілікке ызаланып,
Кейде отырып жылаушы ењ.
Жоќшылыќќа назаланып,
Кљктен жауап сђраушы ењ.

Сен білетін біз емессіњ,
Кљк пен жердіњ мењреуін!
Жансыз мылќау ќалай сезсін,
Сорлы жанныњ ењреуін!

Сеніњ жасыњ маѓан шер боп,
Балдырымда аќ кџйгенмін.
Тењдік алсам, љсіп ер боп,
Жџрекке ант ќып тџйгенмін.

Сол ой бђлт боп бастан кетпей,
Ойдан тымаќ кигенмін.
Љзімді артыќ, ардаќ етпей,
Апау, еені сџйгенмін.

Кљктен кџтпей сол жауапты,
Жерден іздеп кеткенмін.
Ѕзірге оныњ жолын таптым,
Љтіп ђлы љткелін!

Тапќан жолым ќазірѓі осы,
Жат-ау саѓан тілдерім.
Біздіњ џкім ѕзірѓе осы,
Жалпы тендік ілѓері.

Ґмытќандай неѓылдым деп,
Ґмытты деп ойлайсыњ,
Ќалжырадым, саѓындым деп,
Елге ќайт деп ќоймайсыњ.

Ердіњ ерін сынайтђѓын,
Ђлы љткелден љткенмін,
Апау, не бар, жылайтђѓын,
Жолдан ќайтсам, неткенім?

Жалшы џкімі тапкан жолым,
Ђлы љзѓеріс љткелім.
Љткел дѕмін татќан болып,
Жолдан ќайтсам, бетке љлім!

Жоќ емессіњ бђрынѓыдай,
Отыратын даѓдарып, Кѕзір
бопсыњ тѕп-тѕуір бай,
Ѕже, айтпаќшы, баѓдарып.

Сиырыњ бар аш ќылмайтын,
Жџк артатын тџйењ бар.
Шаруања ќас ќылмайтын,
Кљз боларлык жиен бар.

Ќайт деп апа, жылай берме,
Жџремін ѓой жазып хат.
Жазѓђтђрым барам елге,
Партком берсе рђхсат!

Сѕкен. 1926 жыл, 6 январь.