 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
Келiншек ойы |
|
Шатнайды, тыста аяз, Ќызыл шђнаќ џскірік, Ќылшылдайды жалањдап, Зѕрлі деммен ысќырып. Ђшан тењіз ќалыњ ќар — Жерді басып жабады, Шђнаќ аяз жалањдап Екі санын сабады. Мђздай демі бет ќарып, Аяз аузын ашады. Ќђлаќтанып ќызыл Кџн Жасыл ђшќын шашады. Ќар џстінен шањѓытып Бђрќырайды борасын. Кљрінбейді далада Жанныњ ќимыл ќарасы. Бейне мола, — ањырайды, Лыпасы жоќ жарлы џйі. Ќысќы аязда тљтенше Жарлы тартад зар кџйін. Пештін мойны сыњсиды Џнін ќосып желменен. Кедейлікті шаќќандай Жыр ќып айтып шерменен. Ызыњдауын шањѓытып Шђнаќ аяз ќоймайды. Іншік џйде бџрісіп, Байѓђс ѕйел ойлайды. Уайым кып жас ѕйел Кљріп џйдіњ кырауын, Баласына ќарайды, Жатќан ќойып жылауын. “Жары болдым ѕкењніњ, Тањдап мені сџйгенсін. Љкінбеймін, бљбегім, Љзім ќалап тигенсін! “Ќалыњ мал” бар заманда Ѕйел сорлы кџњ еді. Кедейліќтен батымды Бас билігі мђњ еді. Еркі болды ѕйелдіњ Патша тџсіп ќалѓалы. Ендігі мђњ кедейлік Бас билігін алѓалы. Бђрын жалпы ѕйелдіњ Кљкірегі шер еді. “Сџйгеніне тигенніњ Арманы жоќ” дер еді. Љзге ќыздыњ ішінен Жђмат мені ђнатты. Жары болдым еркіммен Мен де сџйіп Жђматты. Сџйгеніме жар болып, Алсам да џлес тењдіќтен. Зарланамын жылаймын, Кедейліктен — кемдіктен”... Пештіњ мойны желменен Ызыњдайды сарнайды, Балаќанын тербетіп Жас келіншек зарлайды. Тыста тџтеп, шатнап Ќызыл шђнаќ. џскірік, Ќылшылдайды, жалањдап, Зѕрлі демін ысќырып. Ђшан тењіз аппак ќар Жерді басып, жабады. Шђнаќ аяз жалањаш Екі санын сабады. 1926 жыл, 17 декабрь. |