Ќамаудан

Тас џйдегі тђтќынды
Аяѓан адам жоќ болды.
Аяды біраќ табиѓат
Ќљњлім соѓан тоќ болды.

Терезеніњ алдына
Торѓайлар ќеп ѕн салды.
Ызѓарлы ќамау тас џйге
Ќџйлендіріп жар салды.

Даладан ќљгал жас исін,
Жіберді маѓан желменен.
Терезеде отырып,
Сљйлесті кљњлім елменен.

Болса да алыс ќызыл кџн,
Шђѓыласын шашты алтындап.
Ѓашыѓым меніњ бостандыќ
Келді алдыма жарќылдап.

Терезеден љлшеусіз
Кљрсетті ќыр, кењдігін,
Табиѓатына дџниеніњ
Патша мен тђтќын тењдігін.

Демін салып майда жел
Ќђшаќтап сџйіп тѕнімді:
Сџйгенімдей тербетіп
Жђбатты меніњ жанымды.

Отырмын ќџзет — ќамауда
Дџспаннан тѕнім жењілді.
Жење алмас біраќ еш пѕнде
Асау — еркін кљњілді.

1918 жыл, июнь, Аќмола.