Бiз

Асау љсіп арќада
Жџген ќђрыќ тимеген,
Матау кермей ер жетіп,
Жасынан ноќта кимеген,
Бостандыќ, кењдік, еркіндік —
Басќаны жаны сџймеген,
Бђѓалыќ салса ђстауѓа
Аќырып тулап сџйреген,
Арќаныњ болдыќ ђланы,
Ерќін, љсќен бђланы.

Тењдік іздеп кедейге,
Жауызѓа кљнбей туладыќ.
Залымдардыњ жасаѓан
Аранына уладыќ.
Ќарањѓы, суыќ, зынданды
Жатаќ ќылды тѕніміз.
Ќылыштыњ жђзі, мылтыќтыњ
Аузында болды жанымыз.

Ѕмірінде жауыздыњ
Кетіп адам сѕніміз,
Арыстандай жаралы
Љртенді ќайнап ќанымыз,
Бір шђњќыр су, тџйір нан
Џйреншікті ас болды.
Ќџл, ќемір, ќиќым, тоњ тљсек,—
Жастырымыз тас болды.

Тас кљмірдіњ топыраѓы
Денені басып ќаралап,
Тас ќљмірдіњ тџтіні!
Љкпені ќауып аралап,
Ќырлы темір шынжырлар
Ќол аяќты жаралап,
Жауыздардыњ дђзаѓын
Ќљрдік, ќорлыќ — азабын!

Мінекей, енді тілеген
Ќызыл кунге жеттік біз!
Ѕділдік — адал ењбекті
Тђрмысќа патша еттік біз.

Бђржуаныњ — пандардыњ
Іштеріне тептік біз.
Оларды таќтан ќђлатып,
Ит шанаѓа жектік біз.

Арам ќанды ќђзѓындар,
Тартсын, тартсын жазасын!
Жѕбіршіл жауыз залымдар,
Тартсын енді сазасын!

1921 жыл, 27 февраль, Оренбург.